همچنين نسخهء ديگرى كه داراى حركات بوده و خط آن منسوب به حضرت سجّاد است در موزهء آستان قدس رضوى موجود مىباشد . در سال 1347 شمسى بمناسبت چهاردهمين قرن نزول قرآن ، نخستين نمايشگاه نسخه‌هاى نفيس و خطى قديمى قرآن كريم در قاهره پايتخت كشور مصر تشكيل گرديد و دو هزار نسخهء خطى مربوط بقرون گذشته كه تعدادى از آنها از ساير كشورها بامانت گرفته شده بود بمعرض تماشا گذارده شد كه يك نسخهء آن ، قرآنى است به خط امام جعفر صادق عليه السّلام و جلد آن از چوب صنوبر و تزئيناتى هم در داخل آن شده است . ناگفته نماند كه هر يك از قرآنهاى چاپى نيز از روى يكى از نسخه‌هاى خطى قديمى موجود در كشورهاى اسلامى از جمله ايران ، تركيه ، عراق ، مصر ، افغانستان ، هندوستان ، زير نظر دانشمندان نسخه بردارى و چاپ شده است . از مجموع مطالب مندرجهء در اين مبحث به خوبى مستفاد مىشود كه از ابتداى نزول قرآن تاكنون تصرفاتى در آن راه نيافته و مسلما تا قيامت هم راه نخواهد يافت و براى همه حجّت است و هر يك از ائمهء هدى عليهم السّلام نيز همين قرآن موجود را تلاوت و با آن استدلال ميفرمودند . علامت گذارى حروف قرآن قرآنى كه نويسندگان وحى در زمان پيامبر بزرگوار اسلام مينوشتند و همچنين قرآنهائيكه در زمان ابو بكر و عثمان نوشته شده همگى بدون نقطه و حركات ( زبر - زير - پيش ) و جزم و تشديد و تنوين بوده و خواندن آن براى اعراب كه زبان مادرى آنان بود چندان اشكالى نداشت زيرا خط متداول و معمول عرب آن زمان بشمار ميرفت ليكن پس از توسعهء اسلام و آميزش اعراب با ساير ملل و خالى بودن حروف و كلمات قرآنى از نقطه و حركت ، مسلمين در قرائت بخطا و اشتباه دچار شدند و براى رفع اين محظور و جلوگيرى از خطاى در قرائت قرآن و سهولت